دامپزشک کیست؟

دامپزشکی چیست؟

دامپزشکی یکی از ۴ رشته ای هست که بعد از کنکور سراسری در مقطع دکترای_حرفه_ای یا دکترای_عمومی دانشجو می‌پذیرد.
از نظر تعداد واحد، پزشکی ۲۹۰ واحد، دامپزشکی ۲۲۴ واحد، دندانپزشکی ۲۱۷ واحد و داروسازی ۲۰۹ واحد می گذرانند، تا مدرک خود را بگیرند.
تحصیل در دامپزشکی معمولا ۶ ساله هست که امکان داره به خاطر پایان_نامه و… یک یا چند ترم هم بهش اضافه بشه.
دامپزشکان در مورد پرورش، نگهداری، پیشگیری و درمان بیماری های حیوانات_اهلی که به عنوان دام اقتصادی رواج دارند و همچنین حیوانات_خانگی، تحصیل میکنند.
عموم دسته بندی این حیوانات از زنبور تا شتر، شامل دام_های_بزرگ (گاو، گوسفند، شتر و اسب)، دام ها یا حیوانات_کوچک (سگ و گربه و گاهی خرگوش و همستر و…)، پرندگان (مرغ گوشتی و تخمگذار، پرندگان زینتی و گاهی شترمرغ، بوقلمون، کبک، بلدرچین و…) و آبزیان (ماهی های گرمابی و سردابی و گاهی میگو) هستند.
البته این دسته بندی فقط بر اساس نوع حیوانات هست و جزئیات بسیار مفصلی وجود دارد.
کالبد_شناسی، فیزیولوژی، داروشناسی، انگل_شناسی، باکتری_شناسی، ویروس_شناسی، قارچ_شناسی و چند تا «شناسی» دیگه! از جمله دروس سال های اول تحصیل در دامپزشکی هست که پایه ی دروس بعدی خواهد بود.
پرورش هر کدام از دام ها و همچنین طب پیشگیری و درمان بیماری های اونها، هر کدوم سرفصل مفصل مرتبط با خودش رو داره.
غیر از اون، اطلاعات مرتبط با تفسیر نتایج_آزمایشگاهی، جراحی و… هم دروس مربوطه خودشون رو دارن.
ضمنا تضمین سلامت فرآورده های خام دامی هم با دامپزشکان هست. هم بحث کیفیت فرآورده ها و هم پیشگیری از بیماری های مشترک بین انسان و دام.
در حقیقت دامپزشکان حوزه اطلاعات بسیار گسترده ای دارند که با توجه به طول دوره تحصیل، شاید عمیق شدن در هر کدوم از اون ها صرفا با پاس کردن دروس دانشگاهی، خیلی راحت نباشه و لذا لازمه که یا خودشون عمیق مطالعه کنند، یا پیش دامپزشک_با_سابقه در یک زمینه خاص کارآموزی کنند، یا تخصص یک رشته خاص رو بگیرند، و یا هر سه!
تخصص های دامپزشکی در ایران به دو دسته کلی تقسیم میشن؛
یکی PhD که میشه رشته هایی که کار بالینی ندارند، مثل کالبد شناسی، بافت شناسی، انگل شناسی و…
یکی DVSc که اصطلاحا دستیاری هست و مرتبط با بالین.
رشته های دستیاری پر طرفدار در ایران، معمولا دام_کوچک، جراحی، پرندگان، دام_بزرگ، مامایی_و_بیماریهای_تولید_مثل_دامپزشکی و کلینیکال_پاتولوژی هست.
فرق این دو، در این هست که دستیار ها، مطابق اسمشون، در دوران تحصیل دکترای_تخصصی، در امور بالینی مثل معاینه و جراحی و… بیماران، دستیار استاد مربوطه هستند و اجازه کار در بیمارستان یا کلینیک دانشگاه محل تحصیل رو دارند و لذا هم درس میخوانند و هم عملا با بیماران مواجهه دارند.
قطعا رشته های غیر دستیاری هم واحد های عملی مرتبط دارند، ولی نه روی بیمار مراجعه کننده به بیمارستان دانشگاه.
به طور کلی و عمده چند شغلِ مرتبط با تحصیل، برای یک دامپزشک متصور هست.
⁦◀️⁩ استخدام دولتی، شامل ادارات و شبکه های دامپزشکی، محیط_زیست، موسسه_رازی و دانشگاه (بعد از تخصص)، که بسته به پست سازمانی امکان داره کار بالینی انجام بدن و یا اینکه کار اداری.
⁦◀️⁩ مسئول_فنی دامپزشکی در کشتارگاه ها و شرکت های فعال در زمینه تولید فرآورده های خام دامی، که مهمترین مسئولیت این عزیزان، پیشگیری از انتقال بیماری_های_مشترک بین انسان و دام و تایید کیفیت فرآورده تولیدی هست؛ و همچنین مسئول فنی مراکز بزرگ پرورش دام و طیور که دامپزشک ثابت دارند.
⁦◀️⁩ داروخانه_دامپزشکی
⁦◀️⁩ آزمایشگاه_دامپزشکی
⁦◀️⁩ درمانگاه_دامپزشکی که خودش می‌تونه عمومی یا اختصاصی نوع خاصی از حیوانات باشه.
از نظر بحث شیرین درآمد! باید عرض کنم که استخدام که دولتی هست، تکلیفش مشخصه.
مسئول فنی هم حقوق ثابت هست که متاسفانه استان به استان متفاوته.
اما داروخانه و آزمایشگاه و درمانگاه، اصلا قابل بیان و حتی تخمین نیست. اینکه شما یک درمانگاه اختصاصی در یک منطقه خوب یک کلانشهر تاسیس کنید، با اینکه یک درمانگاه عمومی در یک روستای دورافتاده و دارای جمعیت کم دامی، طبعا قابل مقایسه نیست.
در این مورد، عوامل بسیاری از جمله تبحر و تجربه و مهارت شما، در کنار فاکتور هایی که عرض کردم، موثر هست. البته در این مورد به موارد استثنا که در هر شهری شاید به اندازه انگشتان دست هم نباشن، کاری نداریم.
غیر از این موارد که عمده شغل ها رو تشکیل میده، مواردی مثل مسئول فنی شرکت های پخش دارویی، مسئول فنی و درمانگر باغ_وحش و باغ_پرندگان، دامپزشک شاغل در ارتش، دامپزشک مراکز اصلاح_نژاد، و در موسسه رویان و پاستور و… هم تعداد محدودی دامپزشک شاغل هستند.
یک موضوع طنز هم مطرحه، اونم اشتباه گرفتن «دامپزشک» با «جانورشناس» هست! یعنی بعضیا هستند که بعد از ترم اول دامپزشکی توقع دارند، شما بیوگرافی کامل هر «کُخ و کَلَخی!!» روی زمین، در آسمان و یا در اعماق دریا های آزاد وجود داره رو بلد باشین!!
یعنی کافیه شما در مورد یک «جنبنده غیر گیاهی»، اظهار بی اطلاعی کنید، بلافاصله این جمله قصار رو میفرمایند که «مگه_شما_دامپزشک_نیستی؟!» 😐
هر چند این توقع، از همون عزیزان جانورشناس هم توقع بی جایی هست، به طور مثال ما فقط بیش از ۹۰۰۰ گونه مختلف پرنده داریم! و طبعا شناخت همه اونها امکان پذیر نیست. پستانداران، آبزیان، حشرات و… هم جای خودش.
در مورد درآمد هم یک نکته اضافه کنم، به نظر من به خاطر درآمد سمت دامپزشکی نیاین! نمیگم درآمد نداره و…، ولی با حجم زحمتی که یک دامپزشک می‌کشه (از اول تحصیل تا کار)، خیلی شغل ها درآمد بهتری دارند.
اما اگه علاقه دارین حتما بیاین! چون هم از کارتون لذت میبرین و هم درآمد دارین 🙂
در مورد ساختار بندی دولتی هم عرض کنم تحصیل دامپزشکی تحت نظر وزارت علوم هست و کار دامپزشکی، تحت نظر سازمان دامپزشکی که این سازمان جزو وزارت جهاد کشاورزی هست.
تعداد دانشکده های فعالی که الان دانشجوی دکترای دامپزشکی میگیرن هم حدود ۲۳ عدد هست متاسفانه که آمار بسیار بالایی هست.
تا اینجا هر چی در مورد دامپزشکی عمومی به ذهنم رسید نوشتم.